Schrijfsels

Pijn vindt haar weg

Ieder mens krijgt te maken met pijn: emotionele en/of fysieke pijn.

Emoties die ontstaan doordat we afgewezen, vernederd, geslagen, verkracht, overgeslagen enzovoort worden. Of we ervaren pijn omdat iets ontbreekt, iets waar we naar verlangen maar wat geen vorm krijgt. Pijn omdat we het leven niet als heel ervaren.

De pijn die we voelen wil ergens naartoe, de pijn wil ontvangen worden….maar wij mensen willen de pijn niet voelen en drukken haar weg. We slikken onze boosheid en verdriet in, we slikken onze woorden in, we slikken een aspirientje voor de pijn. We slikken maar verteren we de pijn dan? Of blijft de pijn ergens steken?

Pijn is niet fijn. Emotionele pijn kan ons lam slaan, kan ons doen laten rouwen, kan ons misschien wel gek maken.

De pijn wil ergens naartoe bewegen, de pijn wil bewegen.

De pijn wil aangekeken en geheeld worden. Twee helften die één morgen worden.

De pijn zal haar weg gaan vinden. Misschien in een geklonterde vorm, in een strak aangespannen vorm, in een kunstvorm, in een zenuwachtige giechel, in een woedeaanval, in een spraakwaterval, in haaruitval, in maagklachten, een strak middenrif, etc.

De pijn kan ook ons ook opzwepen, voortstuwen en de motor zijn om ‘successen’ te behalen.

Kunnen we onze pijn laten verdwijnen? Hoe gaan we eigenlijk om met onze pijn?  Door te snoepen, te vluchten in seks, drugs en rock&roll, impulsaankopen te doen, iedere minuut van de dag vol te plannen met afspraken, door sarcastische grappen te maken, door een snelheidsduivel in het verkeer te zijn, door overmatige make-up op ons gezicht te smeren, door negatief over anderen te praten, door te lang te hard te werken, door veel te lang op bed te blijven liggen, door iedere dag te sporten om zo ons lijf ‘onder controle’ te houden. Het willen beheersen van ons lichaam kan ook een vorm zijn om maar niet naar onze innerlijke pijn te kijken. 

Pijn vindt hoe dan ook haar weg. De pijn moet ergens naartoe. Ook al doen we alsof de pijn er niet is toch is ze er. Ook al denken we dat we de pijn onder controle hebben toch is ze er, en zelfs in ongecontroleerde mate. De pijn is dan misschien het ondergeschoven kindje maar deze kindjes groeien net zoals andere kindjes.

De pijn vindt haar weg. Soms via een lang slingerend en oneffen pad en dan weer via een kort, recht en plat pad. Maar hoe dan ook vindt de pijn haar weg. Via onze dromen kan de pijn zich openbaren, via fysieke ongemakken, via teleurstellende relaties, via het ons niet thuis voelen, via angsten en ongezonde eetpatronen. En nog op vele andere manieren.

Hebben we zicht op onze pijnen? Zijn we ons bewust, willen we ons bewust zijn van onze pijnen? Willen we weten hoe onze pijn haar weg heeft gevonden?

We praten vaak niet over onze pijnen, we duwen haar weg, kijken haar niet aan, misschien schamen we ons wel voor onze pijn.

Waarom eigenlijk? Waarom ontwijken wij iets wat misschien wel heel groot is ons leven? Waarom ontwijken wij iets waar iedereen mee te dealen heeft maar vaak niet openlijk over praat.

Waarom lijkt pijn een taboe te zijn?

Pijn is niet fijn. En pijn is er.

Misschien is pijn wel onze grootste kracht.

Pijn vraagt om een ontvangst, een warm welkom om van daaruit verder te stromen. Zo zal pijn haar weg vinden.

Voel je vrij om te reageren. En mocht je hierover met me in gesprek willen dan kunnen we een afspraak plannen. je bent van harte welkom.

Nij Beets, 12 augustus 2026

Carin van der Hem-Rodenhuis

Waar ik de afgelopen weken meer mee bezig ben is om een diepere staat van bewustzijn te creëren op de vier elementen: vuur, aarde, lucht en water. En dan mn hoe deze vier elementen al dan niet door mijn energieveld bewegen.De LUCHT die ik via de wind door mijn lichaamspak, door mijn aura’s mag laten waaien. De wind die alles weg kan laten waaien en dan vooral dat wat me niet langer dient….bepaalde gedachten, negatieve energieën etc. De wind kan alles even los- en opkloppen wat vast zit. Het VUUR wat in mijn systeem zit om die vrijelijk te laten branden. Het vuur wat zorgt voor de vertering, de actie, het zelfbehoud, de seksualiteit en de creativiteit. Het WATER in mijn lijf zorgt voor de reiniging van zowel de lichaamscellen als de emotionele cellen. Het water voert af wat me niet langer dient, neemt de afvalstoffen mee. Het water beweegt zoals het water in de beek, daar waar het niet vrijelijk door kan stromen zal de energie zich ophopen. Water geeft mij de energie om te voelen en het vervolgens los te laten. Het water kan niet vastgepakt worden, het wil stromen…..De AARDE in mijn lijf is mijn lijf. Het aardse zit hem in de vorm en in dat wat ik vast kan pakken. Mijn huid, mijn haren, mijn nagels. Met het aardse kan ik de zintuiglijkheid van het leven ervaren. Door in contact te zijn met mijn lijf kan ik voelen waar ik mijn lijf mee wil voeden.  Geestelijke en tastbare voeding.

Iedere dag wens ik bewust om te gaan met de vier elementen. Bewust in de zin dat ik een paar momenten per dag aan mezelf vraag: zijn alle elementen op elkaar afgestemd? Of heeft er één de overhand? Laat ik de wind door mijn systeem waaien of houd ik ergens aan vast? Is mijn leven ‘luchtig’; zijn gedachten luchtig of eerder wat zwaarder? Heb ik de moed om mijn vuur te laten branden, te laten vlammen desnoods, om tot actie over te gaan? Kan ik mijn water daar naartoe laten stromen zodat zij alle hoekjes van mijn fysieke systeem hydrateert? Kan ik voelen wat me werkelijk beroerd? Sta ik mijn beide benen op de grond en kan ik zintuiglijk waarnemen waar ik me door laat voeden?

Mijn gedachten (LUCHT) zijn vaak bovenmatig aanwezig. Het helpt me om me af te stemmen op de andere elementen door bijvoorbeeld bewust WATER te drinken, ieder slok bewust door te slikken, door in contact te zijn met het water van de zee en te voelen wat er in mijn eigen lichaamswateren speelt of spartelt. Is het element water te sterk aanwezig dan ben ik te veel met mijn eigen en/of met de emoties van anderen bezig. Water maakt dat ik voel en absorbeer maar het moet niet te veel worden want dan staat het water me spreekwoordelijk al snel tot aan mijn lippen.

Ik vind het heerlijk om denkbeeldig de wind door mijn energetische systeem te laten waaien, het voelt daarna lichter, echt. Vooral de wind door het hoofd te laten waaien…..een storm kan zo helend zijn voor vastzittende gedachten.

Het helpt me ook om mijn lijf als AARDEpak gewaar te zijn. Om vanuit liefde met mijn lijf te communiceren en me gewaar te zijn van haar contouren en haar grenzen. Hoe dat voelt, hoe mijn lijf voelt. Ook daar waar het pijn doet. Maar ook hoe ik met mijn lijf alle andere aardse geneugten kan ervaren.

Ik vind het belangrijk om  me bewust te zijn van mijn innerlijke VUUR, het vuur waarmee ik mezelf  in beweging breng, verteer, initieer en nog zoveel meer. Te weinig vuur maakt passief en te veel vuur losbandig en ongeremd. Hoe zit het mijn vuurdimmer? Staat hij open, dicht of ergens in het midden?

Als astroloog ga ik ervan uit dat we als mensen in evenwicht zijn wanneer alle elementen ongeveer gelijkmatig aanwezig zijn en hun ‘werk’ kunnen doen.